20189 |
 |
| Links |
|
|
|
| AFS'ers in Peru |
|
|
|
| Comité Brugge |
|
|
|
| De tijd in België |
|
|
| De tijd in Peru |
|
|
|
|
Hey, De tijd om afscheid nemen is genomen, het wordt een bijzonder zwaar afscheid. Het heeft 2 kanten, mijn terugkomst naar België.
Aan de ene kant zie ik het volledig zitten om terug te keren en iedereen terug te zien! In mijn eigen bedje te kunnen slapen, genieten van de Belgische kost, hopelijk naar het strand te kunnen gaan, een warm bad nemen, ...
Maar als ik dan denk aan wat ik allemaal hier achter moet laten, vrienden, familie, mijn werk, klasgenootjes, ... Ik heb hier ook mijn leven opgebouwd en om dat alles achter te laten, dat is niet zo evident.
Maar ik heb een fantastisch avontuur beleefd, niemand neemt dat ooit nog van mij af! Ik heb in die 11 maand ongelofelijk veel bijgeleerd, ik heb geleerd mijn mannetje te staan in situaties waar ik anders meteen de hulp van mama of papa inriep. Maar we waren letterlijk maar een mailtje van elkaar verwijderd en dat maakt het naturlijk wel een stuk gemakkelijker.
Ik heb nieuwe mensen leren kennen, een nieuwe taal geleerd, leren lesgeven, leren omgaan met mindervalide kindjes, leren helpen in het huishouden, geleerd dat het niet altijd goed is om altijd je gedacht te zeggen en die vaak voor mezelf te houden, ...
Het afscheid valt me nu heel zwaar, maar ik weet dat ik zeker terug kom en dat verzacht de pijn toch iets of wat.
Verder wil ik nog iedereen bedanken, voor zijn/haar steun in het afgelopen jaar!
Voila, vandaag vertrek ik uit Cajamarca naar Lima, om woensdag vanuit Lima naar Atlanta te vliegen, vanuit Atlanta zal ik dan een vliegtuig naar Miami nemen, waar ik mijn ouders en Stijn zal ontmoeten. Dus de 29ste juli ben ik pas in Belgie! Met dit berichtje sluit ik deze blog af, bedankt aan alle trouwe lezers en tot gauw in België! Liefs, Griet Landuyt
|
|
|
13-07-2008, 16:25:44 Griet Landuyt
Algemeen
 Reacties (0) |
|
|
Hey allen!
Wow wat vliegt de tijd voorbij, ik heb maar precies 10dagen meer te gaan in Cajamarca en nog een 13tal in Peru. En dan, op naar Miami, waar mijn mama en papa en stijn mijn zullen staan opwachten! Dus ik ben pas in Belgie de 29ste juli, en dan is het feest hoor!! Noteer die datum alvast in je agenda! Maar, het is echt met spijt in het hart, dat ik dit wondermooie Peru moet achterlaten, als het aan mijn lag, zou ik hier nog 2maand langer blijven, maar aan alles komt een eind... Maar voorlopig wil ik daar nog niet aan denken! Ondertussen ben ik gestopt met lesgeven, zodanig dat ik al mijn tijd kan steken in het genieten van mijn laatste dagen in Peru.
Hier komt alvast een verslag van mijn voorbije 2weken:
In mijn vorig bericht wist ik jullie te vertellen dat ik naar Mancora ging om mijn gastbroer Andres te bezoeken. Wel dat is wat tegengevallen, Mancora zou naar het schijnt het mooiste strand van Peru zijn, het enigste wat ik daar gezien heb zijn drank en drugs… Ook was he teen busrit van ongeveer 20u met 3 overstappen. En daarboven op vond ik mijn gastbroer ook maar een vreemde vogel, vooral als je weet dat de rest van mijn familie erg strkt is. Maar geen nood, ik heb er het beste van gemaakt, normaal zou ik er 3dagen gebleven zijn, maar het was een geluk bij een ongeluk. Want na de eerste dag, kreegt Andres (gastbroer) last aan zijn apendis, maar vermits er daar geen ziekenhuizen zijn, moesten we met z’n allen naar Piura. Daar heb ik ineens van geprofiteerd en Stephanie (AFS’er van Belgie waarmee ik mijn rondreis gedaan heb) opgezocht en heb ik met haar de rest van mijn tijd doorgebracht. We zijn naar een klein dropje Catacaos gegaan, dat had ik al eerder op het jaar bezocht, maar ik vind het daar zo mooi en je kunt er prachtige juwelen kopen en dan nog aan een spotprijsje ook. Terug van Mancora was ik maar 2dagen in Cajamarca om vlug mijn koffers te maken, en om even te zien hoe het staat met mijn theater dat ik nog steeds aan het regiseren ben. En dan was het op naar de jungle! Pichanaki, met alle AFS studenten van Peru. Eigenlijk had ik er niet al teveel zin in, omdat we eerst 2dagen naar Lima moesten om weeral eens workshops te doen omtrent ons uitwisselingsjaar en eigenlijk heb ik daar niet veel aan. Daarbij kwam ook nog eens een ceremonie voor het 50jarig bestaan van AFS peru. Na het officiele gedoe vertrokken we dan eindelijk naar de jungle. Normaal zouden we maar 8u op de bus zitten, maar dat bleken er al gauw 15 te zijn. Dus kwamen we pas om 5u ‘s morgens aan. We konden maar 2uurtjes slapen, doodmoe en gekraakt van de bus, dacht ik me wat op te frissen met een goeie douche, bleek dat er geen water was in het hotel. Mja, dan maar zonder.. Eerste dag stond er een bezoek aan de burgemeester op het programma en aan een schooltje. ‘s Avonds vertrokken we in open jeeps naar een dorpje dieper gelegen in de jungle om daar de nacht door te brengen in het huis van Tarzan ( een soort boomhut). Voor het slapengaan hielden we eerst nog een kampvuur en werd er feestelijk gedanst, gedronken en gelachen! Dus dat was weeral laat gaan slapen, nuja.. wat er van slapen in huis kwam natuurlijk, slapen op de grond, in slaapzakken, met vieze insecten overal om je heen.. Ik moet eerlijk zijn, een jaar geleden zou ik het niet gekund hebben!
Volgende dag weeral vroeg opstaan (weeral geen water ter beschikking, dus weeral niet douchen) want er stond een prachtige, maar zware wandeling door de jungle, met als einddoel een prachtige waterval op het programma! De natuur is wonder mooi, ik kan het echt niet met woorden beschrijven. De wandeling opzich was echt heel zwaar, ik ben verscheidene keren gevallen en zelfs met schoenen enal in het water beland, maar het was echt de moeite waard! De waterval was echt echt mooi. Tegen de avond vertrokken we dan weer naar Pichanaki, bleek er weeral geen water te zijn in het hotel.. Er was maar 1 douche ter beschikking voor 60 buitenlandse studenten die zich al een dag of 3 niet gewassen hadden. ‘s Avonds zijn we nog een wandeling gaan maken in het stadje om wat souveniertjes te kopen! Heel gezellig. Volgende dag hebben we een bezoekje gebracht aan een typische stam, hebben we gedanst, gegeten en gelachen, met de echte volksmensen, echt leuk! Een hele andere wereld, zonder stromend water, elektriciteit, … maar daarvoor echt geen minderwaardige wereld, echt waar: mijn uiterste respect!
’s Middags hadden we vrije tijd en dat werd gebruikt om nog wat souveniertjes te kopen, wat slaap in te halen en een ijsje te gaan eten. ‘s avonds vertrokken we weer voor een busrit van 15uur naar Lima. In Lima aangekomen, moest ik weeral een bus nemen van 17uur naar Cajamarca. Met andere woorden ik heb meer tijd op de bus doorgebracht, dan iets anders, maar het was echt wel de moeite waard! Dat was het enigste deel van Peru dat ik nog niet gezien had de jungle, naast de kust en de Bergen... Nu heb ik alle belangrijkste plaasten en delen van Peru, nuja alles wat ik wou zien, kortom ik ben een gelukkig mens en dit nemen ze echt nooit meer van mij af! Ik zal Peru, met al zijn positieve en negatieve aspecten, voor altijd in mijn hart dragen!
Tot gauw!
Griet Landuyt
-Alle foto’s van de voorbije 2maanden staan online-
|
|
|
|
04-07-2008, 21:51:49 Griet Landuyt
Algemeen
Reacties (1) |
|
|
Hey allen! Even een kort berichtje om jullie te laten weten, dat ik ten eerste nog leef en ten tweede dat ik over 2uurtjes vertrek naar Mancora! Mancora is een klein stadje aan de kust, zogezegd een van de mooiste stranden van Peru... Nuja, we zullen zien. Kan het Middelkerke verslaan? Hmmm.. Dat betwijfel ik  !
De reden waarom ik er naartoe ga is niet alleen om te ontspannen, neen! Mijn gastbroer Andres, die ik tot nu toe nog niet ken, woont daar met zijn vriendin. Dus ik ga hen bezoeken. Voor de rest gaat alles goed met mij, ik ben wel blij met mijn drukke leventje hier. Het geeft me ontzettend veel voldoening. Veel nieuws heb ik niet, alleen dat Sarah (van de VS) vorige week vertrokken is naar haar land. Het was erg zwaar om haar zien te vertrekken, niet alleen het feit dat ik hier als enigste buitenlandse student achterblijf. Neen, in de laatste 9maand zijn we erg naar elkaar toe gegroeid, het doet raar om haar niet meer alle dagen te zien of te horen. Ze is een van mijn beste maatjes geworden.. Maar zoals ik het in het spaans zei: 'no hay despedida, sólo hasta pronto'. (Het is geen vaarwel, alleen maar, tot gauw!) Tot over een maandje,
Griet Landuyt
|
|
|
|
17-06-2008, 03:33:49 Griet Landuyt
Algemeen
Reacties (0) |
|
|
Familia Monteverde
p/a Griet Landuyt
Jr. El Comercio # 323
Cajamarca, Cajamarca
Peru
Sinds kort heb ik skype! (gratis bellen)
Accountname: grietjex
http://www.skype.com
|
Vorige pagina 